Zaterdag 11 oktober, Miyajima

Miyajima

Miyajima of ‘heiligdomeiland’ staat op de lijst van werelderfgoed. Het heiligdom betreft het Itsukushima schrijn dat werd gesticht in 593 en de bijbehorende Torii (toegangspoort). Het schrijn staat op palen in een kreek. Bij vloed weerspiegelen de gebouwen in het water. De wereldberoemde Torii staat verder weg in het water van de binnenzee; bij eb kan je er min of meer naar toelopen. We boffen; de Torii is diverse jaren in renovatie geweest, maar nu weer ongehinderd zichtbaar.

Onze reis begint met een lokale trein vanuit het centrale station van Hiroshima naar de Myajimaguchi haven – een ritje van ca. 25 minuten. Daar brengt de veerboot je in 10 minuten op Miyajima eiland. Het is een drukte van belang. Bij aankomst lopen we eerst een stuk langs de kust en strijken nog even neer in een koffietentje. Alvorens vervolgens het schrijn te bereiken passeren we nog 2 standbeelden van Komainu (leeuwenhonden) aan weerszijden van de wandelweg. Zij bewaken het shintoïsche heiligdom. De ene heeft een gesloten bek, de andere een geopende. Ze symboliseren de man en de vrouw. In het straatbeeld komen we ook vrij rondlopende herten tegen, soms bedelend om eten. De brutaalste schijnen toeristen te belagen daarbij voedsel uit rugtassen snaaiend. Voor de Japanners hebben deze herten een ‘heilige’ status, een soort boodschapper van god. Dan gaan we het Itsukushima schrijn binnen en volgen de meanderende wandelroute, net boven de waterlijn. Na afloop strijken we voor de lunch neer in een uitspanning net buiten de drukte, het is een dankbare oase van rust.

Na de lunch vervolgen we onze weg naar de tempel Daisho-in, ver weg van de toeristische drukte bij de waterlijn. Deze tempel kenmerkt zich door gevarieerd Boeddhistisch beeldhouwwerk. Hier halen we ook ons volgende stempel in ons (s)tempelboek. Het is inmiddels bijna halverwege de middag en wandelen door het  Mommiji-dani (=Japanse esdoorn)park naar de kabelbaan die ons naar de top van berg Misen leidt. We kunnen nog net naar boven en weer terug. Het uitzicht op de Japanse binnenzee met allerlei eilandjes is prachtig. ’s Avonds gaan we met z’n elven aan het diner in een restaurant in de buurt. We veroorzaken hilarische verwarring bij het personeel als we aangeven dat de rekening dient te worden gesplitst. Gelukkig hebben we op onze telefoon ‘Google Translate’, waarmee de taalbarrière soepel wordt geslecht. Dit is een fantastische app voor het ontcijferen van Japanse tekens : je houdt je telefoon boven een Japanse tekst en even later verschijnt, als bij toverslag, de Nederlandse vertaling in beeld. Zo kun je ook in een supermarkt ontdekken wat er in al die pakjes en zakjes zit ! Omgekeerd kan je ook Nederlandse tekst inspreken, de app converteert dit meteen naar Japans gesproken woord. Na afloop gaan we nog even naar een warenhuis in de buurt en kopen bulgaarse yoghurt als toetje van deze mooie dag.