Dinsdag 28 oktober, Tokyo

Tokyo

Per boemeltrein gaan we van Odawara naar Tokyo. Als we instappen is er plek genoeg; allengs wordt het drukker en drukker. We stappen uit in station Okachimachi gevolgd door een kwartiertje lopen naar ons hotel in de wijk Ueno. Dit is een relatief oude wijk. Ongekend hoe de treinen en metrolijnen zijn ingepast in de intensieve bebouwing; of is het misschien andersom? We droppen onze bagage in het hotel en gaan op eerste verkenningstocht. We komen als eerste bij de zwarte markt van Ueno. Het is een soort bazaar met talloze winkels. Na de bazaar volgen nog heel veel winkels. We komen tenslotte uit bij het Ueno treinstation waar we een lunchpauze inlassen. Wij strijken neer in een bakkerszaak (Anderson) met heerlijke broodjes. Daarna shoppen we nog een uurtje rond, scoren een paar spulletjes en alvast een ontbijt voor morgenochtend. Dan vervolgen wij onze tocht met de groep. Soms komen we nog een oud pandje tegen met koperplaatwerk, ingeklemd tussen moderne kantoor- of woontorens. Met de aardbeving van 1923 is heel veel in Tokyo door brand verwoest (80%). Mogelijk zijn deze oude pandjes met metaalplaat aan de zijkant nog overblijfselen uit die tijd. We komen ook nog langs het Shitaya Shinto heiligdom. Uiteindelijk komen we terug in het hotel, checken in en nemen een paar uurtjes rust.

Einde middag gaan we weer met de groep op stap. Het voornaamste doel is het superdrukke Shibuya plein. Maar voor we bij Shibuya komen gaan we eerst even langs bij Hachiko, het standbeeld van een in Japan zeer bekende hond. Het verhaal gaat dat Hachiko dagelijks meeliep met zijn baasje van huis naar het treinstation Shibuya, en ’s avonds daar klaarstond om weer met zijn baasje naar huis te lopen. Toen zijn baasje (een professor) plotseling stierf op zijn werk, is de hond nog 9 jaar lang ’s avonds bij het treinstation blijven wachten tot zijn baasje zou komen. Studenten van de professor verzorgden de hond. Een jaar voor zijn dood heeft de hond een eigen standbeeld gekregen. Het waargebeurde verhaal is verfilmd. Dan het Shibuya-plein. Op dit plein zijn 7 zebrapaden (recht en diagonaal). Per keer dat de voetgangers-lichten op groen staan steken gemiddeld zo’n 2500 mensen tegelijk over. Dit alles vindt plaats tegen de achtergrond van veel lichtreclames. Echt bizar om te zien. We gaan verspreid ook nog aan het avondeten in Parco Shibuya. Na Shibuya gaan we met de trein naar Shinjuku. Daar zien we de gekte van onnoemelijk veel lichtreclames in de uitgaanswijk Kabukicho. We komen ook door een straat waar aan weerszijden uitgedoste meisjes reclame maken voor uitgaansgelegenheden (de z.g. runners). Dan gaan we weer de metro in richting hotel en sluiten een intensieve dag af.