Maandag 27 oktober, Hakone
27 oktober 2025 - Hakone, Japan
Hakone
Het plaatsje Hakone ligt precies aan de Tokaido, een postroute van 500 km tussen de oude hoofdstad Kyoto en Edo (het latere Tokyo). De postroute bevatte allerlei controlepunten zodat de baasjes van een regio (daimio’s), meestal in dienst van een opperbaas (shogun) wisten wie zoal in de buurt waren. Bij Hakone is zo’n controlepunt nog steeds bewaard gebleven. Ook onze V.O.C.-voorvaderen gebruikten deze route voor hun reis naar het Japanse Hof; een reis van hun handelspost Dejima in Nagasaki naar het hof van de shogun in Edo. Tegenwoordig is de postroute nagenoeg verdwenen onder veel beton. Net in Hakone, in de schaduw van torenhoge Cryptomeria’s (bomen), kun je wandelen in de voetsporen van onze ondernemende landgenoten uit vroegere eeuwen. Daarnaast is Hakone sinds de 9e eeuw een kuuroord met heetwaterbronnen. Er is een oude vulkaan welke voor het laatst ongeveer 3000 jaar geleden is uitgebarsten. De vulkaan is nog steeds actief, getuige de heetwaterbronnen en de uitstoot van zwavelhoudende dampen.
De reis naar Owakudani (de top in het Hakone-gebied) bestaat uit achtereenvolgens een treinrit met overstap, een ritje met een bergtreintje dat zigzaggend naar boven ging, dan een kabeltram en tenslotte een gondelbaan. Vanaf het platform boven hebben we een goed zicht op de vele heetwaterbronnen en we zien veel geel spul op de ondergrond (zwavel). Het lijkt een gebied van open mijnbouw. We scoren in het plaatselijke restaurant een koffie met voortreffelijke cheese cake bereid met citroenen uit Odawara. Je kunt daar ook de bekende zwarte eieren eten die zwart worden na gekookt te zijn in zwavelrijk water. Een klein museum over de geologie en geothermie in dit gebied laten we voor wat het is. We speuren nog de horizon af voor een glimp van de berg Fuji, maar hij blijft voor deze keer foetsie. We nemen nog een snelle lunch voor we verder gaan met weer een gondelbaan, eindigend bij het Ashinoko-meer. Daar stappen we over voor een boottocht van ruim een halfuur op een soort ‘piratenschip’. Dan begint onze wandeltocht over het restant van de Tokaido (postroute) dat nog in redelijk oorspronkelijke staat is, tussen de tientallen meters hoge Cryptomeria’s. We eindigen op een busstation. Met bus en trein zijn we in ruim een uur weer terug in Odawara. Morgen wacht de treinrit naar Tokyo, onze laatste verblijfplaats tijdens deze prachtige reis door Japan.

Prachtig gebied waar jullie doorheen zijn gekomen; de metershoge Japanse cipressen langs de Tokaido blijven altijd groen. De zwarte ijsjes (met vanille en gebrande zwarte sesam) lijken me heerlijk. En zwarte eieren kun je ook veilig eten!