Wo 8 oktober, Fukuoka

Vandaag neemt reisleider Marcel ons mee voor een verdere verkenning van Fukuoka. Wat in de reisbeschrijving aangekondigd is als een kennismaking op hoofdlijnen, blijkt een uitgebreide dagvullende tocht. We zitten in een wijk met grote moderne gebouwen met heel aparte architectuur. Zo gaan we door een gebouw waarvan de steile achtergevel is ingericht als een geveltuin. We maken kennis met de Japanse OV-kaart, daar IC-kaart geheten – hoe je ‘m aanschaft en hoe je ‘m oplaadt in de automaat met cash geld. Oude afgeschreven locs (van trein of anderszins) worden gebruikt als monument in een (woon)wijk. Japanse behuizing is uitgesproken klein – een bewuste keuze gezien de hoge bevolkingsdichtheid. Huizen zonder kookgelegenheid is heel normaal – er zijn legio goedkope eetgelegenheden buiten de deur. Zo ook de badkamer – als alternatief kan je in Japan terecht in talloze badhuizen. Er geldt een landelijke beperking in huizenbezit - ≤ 3. 

Na de koffiepauze volgt een rondgang langs diverse Zen-tempels met bijbehorende tuin en vaak ook een begraafplaats. De inrichting is strak en sober. Gedenktekens, al dan niet met versieringen, herinneren aan overleden dierbaren. Bij één tempel exposeert een kunstenaar in een bijgebouw – prachtig gestileerd werk. De tempels zijn vaak eeuwenoud. Het Boeddhisme kwam omstreeks de periode 600-800 vanuit China in Fukuoka aan land. In Japan wordt bijna iedereen gecremeerd (zelfs de keizer) en de urn met as bijgezet in een grafmonument. Aan de achterkant van een grafmonument kan men soms de naam vinden van een minnares, later (anoniem) ingegraveerd. We komen ook de uit China bekende ‘Bell’ en ‘Drum tower’ tegen. De ‘Bell’ staat voor het begin van de (werk)dag, de ‘Drum’ om ’s avonds bijtijds binnen de poort terug te keren. Bekende tempels in de serie zijn de Jyoten-ji uit 1242 en Tocho-ji tempel uit het jaar 806. De laatstgenoemde heeft een houten Boeddha van 16 m hoog. Het achtervoegsel ‘ji’ betekent feitelijk al tempel. We bezoeken nog een oud huis dat vroeger fungeerde als weverij. We zien binnen een stokoud weefgetouw. Onderweg zien we nog een enkele ‘boog’ over de straat, bestaande uit 2 betonnen zuilen rechts en links van de straat met 1 of 2 rechte overspanningen. Met 2 overspanningen kondigt het een heiligdom aan verderop, met 1 overspanning een tempel. In het straatbeeld zien we hier en daar rieten kubussen met afgeronde hoeken waarin sake wordt vervoerd. Tot slot wandelen we nog door een lange overdekte passage met allerlei winkels. We genieten onderweg van een ijsje: matcha-smaak en Dubai-chocolade. Opvallend genoeg is er geen enkele leegstand zoals dat wél regelmatig in Nederland het geval is.

Een vermakelijk verhaal gaat over mooi versierde putdeksels. Dat verhaal luidt als volgt: In de jaren 80 maakte Japan zich op voor een technologische revolutie en automatisering in tal van producties. Ook de infrastructuur moest worden opgepoetst en daar hoorde ook een vernieuwing van het rioleringsstelsel bij. De aankondigingen van dat laatste viel enorm zwaar voor de gewone burgers want zij moesten uiteindelijk voor de kosten opdraaien. Om dit wat leuker te maken kwam een ambtenaar op het idee om de mensen de ruimte te geven om zelf hun putdeksel te ontwerpen voor het nieuwe rioleringssysteem. Het aanbod kwam voor de mensen als een hele verlichting en de gemeentes gingen direct aan de slag om competities uit te schrijven en de mooiste ontwerpen tentoon te stellen. Elke gemeente heeft tegenwoordig zijn eigen ontwerp. Er liggen in Japan nu duizenden verschillende (versierde) putdeksels op straat. 

’s Avonds gaan we met reisgenoten Anja en Nico uit eten in een z.g. ‘jatai’.  Het is een eenvoudige eetgelegenheid langs de straat. Op een paar simpele gaspitjes worden tal van 1-persoons gerechten (‘streetfood’) bereid, in kleine pannetjes. Rond de kookgelegenheid staat aan 3 kanten een soort eetbar met krukjes, de achterkant is vrij voor de koks en alle logistiek. Het geheel is een open constructie met een tentdak tegen eventuele regen. We kijken terug op een zeer gezellige avond die werd afgesloten met een rondje koffie in een tentje in het hotel.