Woensdag 15 oktober, Uchiko

Uchiko

Vandaag met een lokaal treintje naar Uchiko, een klein provincieplaatsje met een beschermd stadsgezicht dat nog stamt uit de Edo -periode (1603-1867). Er zijn verspreid over Japan 120 van zulke gebiedjes. Het unieke van Uchiko is dat men al heel vroeg begonnen is de originele staat te behouden, reparaties met de juiste materialen uit te voeren, alles onder strenge bepalingen van de Japanse overheid. Het gebied staat vanaf begin 17e eeuw bekend om de productie van Japanse wax. In onze wandeltocht door en rond het plaatsje bezoeken we o.a. een kaarsenmakerij en een traditionele apotheek. Het interieur van huizen bevat veel hout en weinig beton, hoogstens de vloer. We komen langs een huis waar de inrichting nog geheel traditioneel is met tatami’s, lage tafels en in de keuken een oude klei-oven. Het Noh-theater van begin 20e eeuw is helaas nog in renovatie. We bezoeken ook nog de Zensho-ji tempel met een grote liggende Boeddha. Op het station kopen we blikjes met koude café latte. Heerlijk ! Soms is er ook warme koffie in een automaat te koop. Japan telt per 80 inwoners één automaat (veelal met drank).

Begin middag gaan we weer terug naar Matsuyama, gebruiken een snelle lunch en gaan meteen door naar het Ishiki Memorial Museum. Ishiki heeft nationale bekendheid gekregen omdat hij de dichtvorm van de haikuop de kaart heeft gezet. Het ontstaan van de haiku dateert van begin 17e eeuw. Na afloop komen we uiteindelijk terecht in een traditioneel Japans visrestaurant met rauwe vis (zeebrasem) op het menu. Het begint met een rauw ei (kun je in Japan rustig eten, want de controle is zeer streng) door een sausje kloppen met toevoeging van fijngesneden lente-ui, een beetje wasabi en nog wat andere fiezeltjes. Daarin gaat de rauwe vis. Daarna het geheel over rijst in een kommetje uitgieten en smikkelen maar. Hoe langer de stukjes vis in de saus, des te malser ze worden. Tot slot een bouillon (dashi) met wat wier. Tussendoor is er ook nog een stukje tofu (?) waarop je wat fijngesneden rettich kan doen. Al met al zeer smakelijk en ruim voldoende.

Aan de verwarmde wc-brillen kunnen we nog niet wennen. Van ons hoeft zoiets niet. Naast het toilet zie je een hele batterij druktoetsen (zelfs in braille). Er schijnt van alles mogelijk te zijn: billendouches (voor en achter), het geluid van stromend water zodat anderen je niet horen, het schoonmaken van de wand van de toiletpot etc. etc. Moeten we toch eens allemaal uitproberen. O ja, het toilet wordt bijna altijd automatisch doorgespoeld.